Παιδιατρική Εργοθεραπεία

Posted By: Αντωνης Νάτσης In: Sub Category 1 On: Sunday, August 2, 2015 Comment: 0 Hit: 651

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΚΑΙ ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ:

Η  παιδιατρική  εργοθεραπεία  ασχολείται  με  την  βελτίωση,  ανάπτυξη  και

αποκατάσταση   της   συμμετοχής   των   παιδιών   στα   καθημερινά   τους   έργα.   Η

παρέμβασή της συνίσταται σε οποιαδήποτε διαταραχή/αιτιολογία που μπλοκάρει

τη συμμετοχή αυτή των παιδιών κι εφαρμόζεται σε οποιαδήποτε ηλικία.

Τα  παιδιά,  με  βάση  της  σημερινές  κοινωνικές  νόρμες,  καλούνται  να

δραστηριοποιούνται  σε  τομείς  έργου, οι  οποίοι  χαρακτηρίζουν το  οικογενειακό,

εξωτερικό και κοινωνικό τους περιβάλλον και οι οποίοι είναι καθοριστικοί για την

ανάπτυξη της προσωπικότητάς τους και της πορείας, που θα ακολουθήσουν στη

μετέπειτα εξελισσόμενη ζωή τους. Οι τομείς έργου είναι οι ακόλουθοι:

  Δραστηριότητες  Καθημερινής  Ζωής:  Οι  δραστηριότητες  αυτές  αφορούν  στη

γενικότερη φροντίδα του παιδιού, όπως: το πλύσιμο σώματος και η προσωπική

υγιεινή, η χρήση της τουαλέτας, η ένδυση και απόδυση, η σίτιση και το φαγητό

και η λειτουργική κινητικότητα (η μετακίνηση από μία θέση σε μία άλλη, π.χ.

μπουσούλημα, ανεξάρτητη βάδιση κ.α.).

  Σύνθετες  Δραστηριότητες  Καθημερινής  Ζωής: Συνιστούν  την  αλληλεπίδραση

του   παιδιού   με   το   περιβάλλον,   όπως:   λειτουργική   επικοινωνία   (   χρήση

τηλεφώνου,  χρήση ειδικών πινάκων επικοινωνίας, όταν ο προφορικός λόγος

καθίσταται  δύσκολος),  λειτουργική  κινητικότητα  (αφορά  παιδιά  που  κάνουν

χρήση π.χ. αναπηρικού αμαξιδίου ή άλλων τεχνικών μέσων), μετακίνηση στη

κοινότητα,  αποφυγή  επικίνδυνων  καταστάσεων  π.χ.  να  κατανοούν  πως  δεν

πρέπει να γίνεται κατάποση απορρυπαντικών ή να μην σκύβουν για να δουν

κάτω από το μπαλκόνι), ψώνια και χρηματικές συναλλαγές.

  Σχολικές    Δραστηριότητες:    Αφορούν    τη    συμμετοχή    του    παιδιού    στο

σχολικό/μαθησιακό  περιβάλλον  και  στις  εξής  δραστηριότητες:  γραφή  (στο

τετράδιο   και   στο   πίνακα),   ανάγνωση,   αντιγραφή,   προμαθηματικές   και

μαθηματικές έννοιες, δραστηριότητες λεπτού αμφίπλευρου συντονισμού, δηλ.

χρήση ψαλιδιού, χάρακα, ξύστρας, γόμας και γενικότερα οποιαδήποτε μορφή

χειροτεχνίας,   δραστηριότητες   αδρού   συντονισμού,   όπως   γυμναστική   και

φυσικά, χρήση υπολογιστή.

  Δραστηριότητες Παιχνιδιού και Αξιοποίησης Ελεύθερου Χρόνου: Αναφέρονται

σε  δραστηριότητες  που  ανταποκρίνονται  στο  εσωτερικό  κίνητρο  του  κάθε

παιδιού για διασκέδαση, ανάπαυση, ευχαρίστηση ή έκφραση εαυτού. Για να

προσδιοριστούν καλύτερα οι δραστηριότητες αυτές, χρειάζεται να καθοριστούν

τα ενδιαφέροντα, οι δεξιότητες του κάθε παιδιού, καθώς και οι ευκαιρίες που

του παρέχονται για να τις αξιοποιήσει.

Η  Εργοθεραπεία  καλείται  να  παρέμβει  ώστε  να  βοηθήσει  το  παιδί  να

ανταποκριθεί επαρκώς στη διεκπεραίωση των προαναφερόμενων δραστηριοτήτων.

Για να το επιτύχει, πρέπει να δημιουργήσει το προφίλ έργου του παιδιού, με το

οποίο περιγράφει το παιδί και τα έργα στα οποία συμμετέχει, τις εμπειρίες του σε

αυτά, τις ρουτίνες της καθημερινής του ζωής, τα ενδιαφέροντα και τις ανάγκες του.

Όλα   αυτά   βέβαια   σε   συνάρτηση   με   ερωτηματολόγια   ή   συναντήσεις   που

κανονίζονται  με  τους  γονείς  και  τους  δασκάλους,  οι  οποίοι  δίνουν  σημαντικά

στοιχεία για το ιστορικό του παιδιού και με οποιονδήποτε άλλο εμπλεκόμενο στα

προγράμματα της καθημερινής του ζωής.

Εκτός από το προφίλ έργου του παιδιού, η Εργοθεραπεία αναλύει και την

εκτέλεση  έργου  του  παιδιού  στα  επιμέρους  στοιχεία  της,  όπως  δεξιότητες  και

πατέντα εκτέλεσης, λειτουργίες και δομές παιδιού, απαιτήσεις δραστηριοτήτων και

στοιχεία περιβάλλοντος. Εδώ θα αναφερθούν μόνο πολύ συνοπτικά οι δομές και

λειτουργίες του παιδιού που αξιολογούνται:

 Αισθητηριακές    Λειτουργίες:    Αφορούν    στην   λήψη,    διαφοροποίηση    κι

επεξεργασία   ερεθισμάτων   όπως:   απτικά,   ιδιοδεκτικά,   αιθουσαία,   οπτικά,

ακουστικά, γευστικά κι οσφρητικά.

 Αντιληπτικές    Λειτουργίες:    Αφορούν    στην    οργάνωση    ερεθισμάτων    σε

αντιληπτικά πρότυπα όπως: στερεογνωσία, κιναισθησία, αντίδραση στο πόνο,

σχήμα  σώματος,  διάκριση  δεξιού-αριστερού,  μονιμότητα  μορφής,  θέση  στο

χώρο,  οπτική  ολοκλήρωση,  διάκριση  μορφής  από  φόντο,  αντίληψη  βάθους,

χωρικές σχέσεις, τοπογραφικός προσανατολισμός.

 Νευρομυοσκελετικές   Λειτουργίες:   Εύρος   κίνησης,   μυϊκός   τόνος,   δύναμη,

αντοχή, έλεγχος στάσης σώματος, ευθυγράμμιση στάσης.

 Κινητικές Λειτουργίες: Αδρός συντονισμός, πέρασμα μέσης γραμμής (χιασμός),

πλευρίωση, αμφίπλευρος συντονισμός, πράξη, λεπτός κινητικός συντονισμός,

οπτικοκινητικός συντονισμός, στοματοκινητικός έλεγχος.

 Γνωστικές   Λειτουργίες:   Αφορά   στην   ικανότητα   ανώτερων   εγκεφαλικών

λειτουργιών,    όπως:    επίπεδο    διέγερσης,    προσανατολισμός,    αναγνώριση,

διάρκεια      προσοχής,      εκκίνηση/τερματισμός      δραστηριότητας,      μνήμη,

διαδοχή/σειροθέτηση,     κατηγοριοποίηση,     χωρικές     λειτουργίες,     επίλυση

προβλήματος, μάθηση, γενίκευση.

Παραδείγματα   διαταραχών,   τα   οποία   επηρεάζουν   τη   επιτυχή   ενεργή

συμμετοχή  του  παιδιού  στη  καθημερινότητα  του  κι  εμφανίζουν  δυσκολίες  στις

προαναφερθέντες λειτουργίες, είναι τα ακόλουθα:

 Αναπτυξιακές Διαταραχές, όπως νοητική στέρηση, διαταραχές στο φάσμα του

αυτισμού    (azberger),    αναπτυξιακή    διαταραχή    συντονισμού    και    λόγου (δυσπραξία), διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ)

μαθησιακές        διαταραχές        (δυσλεξία,        δυσγραφία,        δυσαριθμησία,

δυσορθογραφία)

 Νευρομυϊκές   Διαταραχές,   π .χ.   εγκεφαλική   παράλυση,   επιληψία,   μυϊκή

δυστροφία

 Μυοσκελετικές    Διαταραχές,   π.χ.    αρθρογρίπωση,    παιδική    ρευματοειδή

αρθρίτιδα

 Εγκεφαλικές Κακώσεις

 Μεταβολικές Διαταραχές, π.χ. Lesch-Nyhan

 Σύνδρομα, π.χ. Down, Williams, Prader-Willy

Με  τη  σωστή  ενημέρωση  και  πρόληψη,  οι  γονείς  μπορούν  άμεσα  να

δράσουν και να βοηθήσουν τα παιδιά τους, αν ακόμα κι ενστικτωδώς αντιληφθούν

πως  κάτι  δεν  «πάει  καλά»  παραπέμποντας  τα,  αρχικά,  σε  ειδικούς  ιατρούς:

αναπτυξιολόγους, παιδονευρολόγους, παιδοψυχι[ατρους ή σε θεραπευτές: εργο-

λογο-φυσιοθεραπευτές και ειδικούς παιδαγωγούς-ψυχολόγους, οι οποίοι σε στενή

συνεργασία   θα   αξιολογήσουν   το   παιδί   και   θα   προτείνουν   τα   αντίστοιχα

προγράμματα παρέμβασης. Όσο νωρίτερα γίνει η παρέμβαση, τόσο ομαλότερη και

λιγότερη τραυματική θα γίνει η ένταξη του παιδιού στο σχολικό περιβάλλον (μη

ειδικό ή ειδικό), βοηθώντας το ίδιο αλλά και τη δασκάλα να τον εξελίξει μαθησιακά

και καθιστώντας τη μάθηση για το παιδί μια ευχάριστη και αρκετά εποικοδομητική

εμπειρία.

Comments

Leave your comment

Επάνω